Mijn penvriend

De laatste spullen worden uit de berging gehaald. De grote opruiming is bijna klaar. Dozen met spullen van jaren oud zijn uitgezocht, worden weggegeven of opnieuw opgeruimd (om vervolgens weer jaren te bewaren…..). Tussen de spullen zie ik mijn rode koffer. De rode koffer vol met mijn verleden. Ik sleep het al jaren mee. Ik besluit er weinig aandacht aan te besteden en het terug te zetten.

De koffer is vies geworden, ik maak een sopje en poets het schoon. Toch even kijken wat er in zit. Ik vind schriften, examens, mijn oude knuffelkonijn en brieven, heel veel brieven. Niet nu gaan lezen Manon, niet nu… ach, even dan en ik pak een enveloppe. Het is een brief van mijn opa. Langzaam komt het terug, ik had een penvriend. Ik had er wel meer zo te zien, maar mijn opa was mijn oudste, meest vertrouwde en beste penvriend. Dit was de tijd dat je elkaar brieven schreef, met pen en papier. Mijn opa werd 84, hij is overleden in 1989, ik was toen 18. Ik besef hoe hard de tijd gaat, hoe lang dit geleden is. Goh, er was ook een tijdperk vóór de e-mail en whatsapp. Ik veeg een traan weg. Ik wist het, de rode koffer maakt wat los.

Mijn opa vertelt in de brief dat hij eens een psychologische test moest doen. Hij moest een stip tekenen met een voorwerp erbij. Hij legt uit dat, wanneer je de stip bijvoorbeeld ín een cirkel tekent, je volgens de psycholoog introvert bent. Hij tekent in de brief hoe dat er uitziet en laat zien dat, wanneer je de stip buiten een voorwerp had getekend, je een extravert type zou moeten zijn. Mijn opa tekende echter de stip op een neus en maakte er pootjes aan. De psycholoog had gevraagd wat dat moest voorstellen. Mijn opa zei dat het een vlieg was, wat op zijn neus zat en dat je danig last kon hebben van zo’n beestje. De psycholoog had even gewacht, diep adem gehaald en gezegd: “ik heb geen idee wat dit over u zegt, maar u bent in ieder geval een man met humor”.

Dat was mijn opa. Hij was een wijze en geduldige man en hij had humor. Ik wil hem danken voor alle talenten die ik van hem heb gekregen. Ik ben blij dat ik de rode koffer al jaren met mij meesleep. Mocht ik zijn leeftijd bereiken, dan zal ik de tijd benutten, om alle brieven uit de koffer te lezen. Wie weet vertel ik er dan weer over. Deze wilde ik alvast met jullie delen.

Welke eigenschappen heb jij meegekregen vanuit je familiesysteem? Bedank je voorouders er af en toe maar eens voor.

Manon

Interview voor platform ZOOST “ondernemer uitgelicht”

Afgelopen zomer 2013 werd ik geïnterviewd voor platform ZOOST “Ondernemer uitgelicht”. Hieronder lees je het hele interview.

Wanneer ben je gestart?
Ik heb mij ingeschreven bij de kamer van koophandel op 4 april 2011.

Wat doet jouw onderneming? Waar ben je goed in?
Een bijdrage leveren aan “doen waarvoor je bedoeld bent”, iedereen vanuit zijn kracht, op de juiste plek. Dat is de paraplu boven alles wat ik doe. Het échte contact met mensen om het beste te bereiken rondom het thema levensloop; mens-loopbaan-relatie en ze daarbij verder helpen. Lees verder

Een goede baan?

Een vriend van mij heeft een baan. Een leuke baan, met een redelijk salaris: bijna een soort stagevergoeding in vergelijking met zijn vorige baan maar het werk is leuk. Hij zei, schrijf eens een column over “een goede baan”. Want dát zeggen mensen over jouw baan, wanneer je ervoor gestudeerd hebt, omhoog bent geklommen en je er veel geld mee verdient. Maar wat is een goede baan? Wat betekent ‘goed’ in dit geval? Hard werken, veel uren maken en laten zien hoe onmisbaar je bent? Lees verder

Workshop CVI speciaal voor She Business

Onderstaande uitnodiging is op 30 mei jl. verstuurd naar de leden van She Busisness.

Beste She Business dames,

De eerst volgende avond van She Business is gepland. Dit keer staat er een uitdaging op het programma die jou en anderen uitnodigt om “te zijn wie je bent”.

Leer jezelf en anderen diepgaand kennen en til je ondernemerschap naar een hoger level. She Business biedt je de gelegenheid om kennis te maken met een unieke methode, de CVI (Core Value Index). Het enige middel wat jouw onveranderbare, aangeboren kernwaarden meet. Leer jouw blauwdruk kennen en eren. Lees verder

De NEE-JA sticker

Een tijd geleden alweer, hoorde ik tijdens een presentatie dat wij (met name vrouwen) alles willen, wij het perfect willen én geen nee durven zeggen. Dat wij allerlei ballen in de lucht moeten houden. Dat we bang zijn om wat te missen en/of om anderen teleur te stellen. Ik herkende dit helemaal niet. Ik ben er al lang achter dat het leven niet maakbaar is. Dat het juist fijn is om te genieten van de kleine dingen. Dat het belangrijk is om keuzes te maken die dicht bij jezelf liggen en dat tijd kostbaar is (en inmiddels weet ik heel zeker: tijd is ontzettend kostbaar).

Toch, hoe suf eigenlijk, bleek dat veel van mijn tijd ging zitten in het lezen van reclameblaadjes. Die ouderwetse, die door je brievenbus komen. Natuurlijk had ik al veel eerder zo’n “NEE-JA sticker” op mijn brievenbus kunnen plakken, maar ik ontdekte iets raars: Lees verder

Brutale vogels

Onlangs las ik een artikel over vogels. Het blijkt dat zij, net als mensen, ook een karakter hebben. Zo zijn er brutale vogels, maar ook voorzichtige vogels. De “durfal-vogels” zorgen goed voor zichzelf. Ze regelen altijd direct, dat ze wat te eten krijgen. Ze dringen gerust voor en pikken als eerste de worm uit het gras. De andere, de wat meer bescheiden vogel, kijk eerst “de kat uit de boom”. Voordat deze types een zaadje van de grond pikken, hebben ze eerst goed ingeschat of er geen gevaar dreigt.

Beseft het “ik ga ervoor” type, dat hij door zijn risicobereidheid misschien wel door een kat gepakt kan worden? Snapt de “even afwachten” vogel, dat hij wellicht door zijn terughoudendheid van de honger kan sterven? Lees verder

Nivea (van het Kruidvat)

De snelste manier om je ongelukkig te voelen is door jezelf continu te vergelijken met anderen. Door te denken dat het bij anderen allemaal veel makkelijker gaat. Dat invullen doe jij natuurlijk nooit, maar bij mij ligt die neiging soms op de loer. Als ik mijn time-line op Twitter volg denk ik regelmatig, wat zijn anderen toch actief, kundig, grappig of alert. Wanneer ik een LinkedIn uitnodiging accepteer en ik bekijk het profiel, dan voelt het alsof mijn ervaring verbleekt bij die van hem of haar. Websites van anderen zijn zo duidelijk en beter vindbaar. Opdrachten lijken makkelijker te komen of zijn groter en in ieder geval langer. Hij heeft een partner met meer begrip. Haar financiële situatie is meer stabiel door de vaste baan van haar man. En als ik nog even zo door ga, dan weet ik er nog wel een paar.

Totdat ik een vriendin sprak. Zij had het over Nivea. Als beelddenker zag ik meteen de crème in het blauwe ronde blikje met de witte letters voor mij. Ze bedoelde iets anders. “Niets is wat het lijkt” zei ze. Lees verder

Worden wie je bent

Wat wil jij later worden als je groot bent? Wie heeft deze vraag als kind niet gehad? Ik wist het eigenlijk nooit zo goed. Als kleuter kon ik tijdens het spelen van een zielig meisje eens heel echt huilen. Volgens mijn medekleuters zou ik daarom beslist actrice worden. Als kind vond ik het schrijven van verhalen zo leuk, ik heb dagboeken vol. Een carrière als journalist lag in het verschiet. Verschillende beroepen hebben de revue gepasseerd, maar van geen van allen werd ik echt heel blij. Wat moest ik nou toch worden en blijf je dat dan ook je hele leven?

Actrice werd het niet, volgens mijn ouders was daar geen droog brood in te verdienen. Maar was het talent onder het acteertalent wellicht inlevingsvermogen? Moeilijk woord voor een kleuter. Voor journalistiek had ik te weinig maatschappelijke belangstelling. Bleek het echter niet te gaan om een andere gave: het kunnen verwoorden van gedachten en gevoelens? Lees verder

Ontmoeten, bewustworden en samenwerken bij ONZ

Afgelopen dinsdag 10 april mocht ik mij presenteren bij het open podium van ONZ.

ONZ staat voor Ondernemend Netwerk Zelfstandigen Achterhoek en heeft een rol bij de Achterhoek Agenda 2020. Het netwerkcafé ONZ Achterhoek van dinsdag 10 april 2012 stond in het teken van zwermen en cases kraken. Op deze interactieve avond presenteerden leden zich aan elkaar tijdens een open podium/zwermsessie via een vraag.

Ik heb mijn collega ondernemers laten kiezen uit onderstaande vragen, want wie ben ik om de ultieme vraag voor hen al te bepalen. Inmiddels heb ik de vragen die avond beantwoord. Het past bij ontmoeten, bewustworden en samenwerken. Voor mij is het doel bereikt.

Hier staan mijn vragen waaruit men kon kiezen. De belofte om op alle vragen via dit stuk te antwoorden, is bij deze ingelost. Lees verder

High- en lowlights

Van de week zat ik bij de kapper. Ik vond dat mijn blonde lokken te blond waren voor de tijd van het jaar. Nu even heel eerlijk: “blond gemaakte lokken” want dat blonde van vroeger moet tegenwoordig een handje geholpen worden wil het zich laten zien. “Highlights” heet dat met een mooi woord. Maar te veel highlights wordt te blond en het kan toch niet altijd zomer zijn. Dus hoe help je de natuur dan een handje? Door er vervolgens weer donkere plukjes doorheen te verven: jawel “lowlights” genaamd.

Het zette mij aan het denken. Iedereen kent zijn hoogte- en dieptepunten, de ups en downs. Ze komen en gaan als de golven van de zee. Maar deze high’s en low’s kon ik dus zelf plannen. Gewoon aan laten brengen wanneer ik ze wil. Dat zou in het echte leven toch wel heel handig zijn. Lees verder